دانلود تیتراژ آغازین سریال مختارنامه

دانلود تیتراژ پایانی سریال مختار نامه

نظام های اداره رسانه های جمعی،از آمرانه تا آزادیگرا

به نظر می‌رسد سقراط یونانی؛ اولین فیلسوفی بوده که برای اداره کشور، نظام‌های مختلفی را مورد نظر قرار داده و به تعریف، تجزیه و تحلیل هر یک از آنها پرداخته است. آنچنان که افلاطون نوشته است، سقراط، 5 نوع نظام را از هم متمایز ساخته است:

 1. پادشاهی یا "اشرافی" (Aristocracy) (حکومت فرد)

 2. "تیموکراسی" (Timocracy) (حکومت مردان جاه‌طلب)

 3. "الیگارشی" (Oligarshi) (حکومت ثروتمندان)

 4. "دموکراسی" (Democracy) (حکومت آزادمردان)

 5. "استبدادی" (Authoritarian) (حکومت مردان ناعادل)

 سقراط می گوید: «اگر دانش و معرفت، برترین فضیلت باشد، ناچار آریستوکراسی (حکومت اشراف) بهترین نوع حکومت خواهد بود و دموکراسی هیچ معنایی نخواهد داشت. سلطنت استبدادی و حکومت ثروتمندان نیز همچون دموکراسی مذموم است و تنها نظام پسندیده و معقول، نظامی است که در آن مقامات و مناصب دولتی، تنها به کسانی می رسد که شایستگی فکری دارند و در این کار، تعلیم و ورزیدگی یافته‌اند.» (دورانت، 1376، ص416)

از زمان سقراط و افلاطون تا "ماکیاولی" (Michiavelli)، برای قرن‌ها، تفکر استبدادی بر

ثبت‌نام چهلمين دوره آموزش كوتاه مدت روزنامه‌نگاري و گرافيك مطبوعاتي از 19 دي ماه 88 در دفتر مطالعات و برنامه‌ريزي رسانه‌ها آغاز مي‌شود. 
 روابط‌عمومي دفتر مطالعات و برنامه‌ريزي رسانه‌ها به نقل از دكتر علي‌آبادي معاون آموزشي اعلام كرد: كلاس‌هاي اين دوره در قالب دو نيمسال تحصيلي برگزار و هر ترم نيز در قالب 10 واحد دانشگاهي و  5 درس كاربردي ارائه مي‌شود. البته درس شيوه نگارش فارسي براي دانشجويان ترم اول رشته روزنامه‌نگاري به عنوان پيش‌نياز در نظر گرفته شده و آنان ملزم به گذراندن اين درس و قبولي در آن هستند ولي نمره اين درس در معدل دروس تأثيري نخواهد داشت.
وي اظهار داشت: نحوه پذيرش داوطلبان بر اساس ميزان تحصيلات، رشته تحصيلي، سوابق شغلي، ارائه معرفي‌نامه، نمونه كار و موفقيت در مصاحبه حضوري خواهد بود.
  علي‌آبادي ضمن اشاره به نحوه انتخاب داوطلبان بر اساس ميزان تحصيلات گفت: شرط پذيرش براي داوطلبان شركت‌كننده در رشته گرافيك مطبوعاتي كه در روابط‌عمومي‌ها، مطبوعات و دفاتر مطبوعاتي شاغل هستند، داشتن حداقل مدرك فوق ديپلم و براي داوطلبان آزاد، ليسانس يا دانشجوي دوره كارشناسي است. در مورد رشته روزنامه‌نگاري نيز داوطلباني كه در مطبوعات و روابط‌عمومي‌ها شاغل هستند بايد حداقل دانشجوي دوره كارشناسي بوده و داوطلبان آزاد نيز داراي مدرك كارشناسي باشند.
معاون آموزشي تأكيد كرد: ارائه معرفي‌نامه و نمونه كار براي داوطلبان شاغل در مؤسسات مطبوعاتي، روابط‌عمومي‌ها، مراكز خبري و تبليغاتي الزامي است. 
وي در مورد ميزان شهريه و تسهيلات ويژه اين دوره افزود: ميزان شهريه براي هر رشته در هر ترم تحصيلي 70 هزار تومان است ولي براي شاغلان در تحريريه مطبوعات 25% تخفيف ويژه در نظر گرفته شده كه مي‌توانند با ارائه معرفي‌نامه و كارت خبرنگاري معتبر از مؤسسه ذي‌ربط از اين تخفيف برخوردار شوند.
وي همچنين يادآور شد: حداكثر سن داوطلبان براي شركت در اين دوره‌ها 45 سال در نظر گرفته شده است و به كساني كه دوره را با موفقيت طي كنند گواهي معتبر از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي اعطا خواهد شد. 
در مورد زمان ثبت‌نام نيز شركت‌كنندگان مي‌توانند با در دست داشت مدارك لازم (كارت ملي و شناسنامه، فتوكپي آخرين مدرك تحصيلي، ارائه معرفي‌نامه و نمونه كار) حداكثر تا تاريخ 30 دي ماه 88 از ساعت 9 الي 14 براي ثبت‌نام و مصاحبه به واحد آموزش دفتر مطالعات و برنامه‌ريزي رسانه‌ها مراجعه كنند.
خاطر نشان مي‌شود: دانشجويان ترم دوم رشته‌هاي روزنامه‌نگاري و گرافيك مطبوعاتي نيز مي‌توانند با ارائه معرفي‌نامه با تاريخ روز، از سوم  لغايت دهم بهمن ماه 88 براي ثبت‌نام به واحد آموزش مراجعه نمايند.
نشاني دفتر:  تهران، خيابان شهيد دكتر بهشتي، خيابان پاكستان، كوچه دوم غربي، شماره 11، دفتر مطالعات و برنامه‌ريزي رسانه‌ها، طبقه سوم، معاونت آموزشي ، تلفن: 88738564-88730413، آدرس اينترنتي  www.rasaneh.org

از ميانه پتک و سندان تا چنبره افراط و تفريط

تاريخ مطبوعات در ايران پر از فراز و نشيب است.

با نگاهي گذرا به مطبوعات ايران نه تنها در سي سال گذشته بلکه در سراسر تاريخ مطبوعات ايران به اين نتيجه مي رسيم که مطبوعات ايران همواره شاهد اوج و حضيض بوده است. اين وضعيت صرف نظر از علل و عوامل به وجود آورنده اش، معرف اصلي مطبوعات اين سرزمين است. مسلماً اين وضعيت هميشه يکسان نبوده و در زمان هاي مختلف و دوره هاي گوناگون، تفاوت مي کرده است. اما شاخص کلي- با شدت و ضعف هايي - همين است. با يک نگاه اجمالي به «وقايع اتفاقيه» و «روزنامه قانون» و ساير نشريات از پيشا مشروطه گرفته تا مطبوعات پس از انقلاب مشروطه که رسماً به عنوان «رکن چهارم دموکراسي» ناميده شده بود و تا زمان حال، اين وضعيت - به نسبت هاي مختلف- به چشم مي خورد.

در اين برداشت کوتاه نمي خواهم مطبوعات را تحليل محتوايي کنم، ولي براي ارزيابي کلي از مطبوعات ايران مي خواهم آن را به سه نوع يا سه گونه تقسيم کنم. شايد اين نوع تقسيم بندي خيلي دقيق نباشد، ولي حداقل فهم اين موضوع را ساده تر مي کند.

ارزيابي من از دوره هاي مختلف مطبوعات در ايران مبتني بر اين فرض است که ما همواره در طول تاريخ دراز مطبوعات ايران داراي اين سه گونه مطبوعه بوده ايم.

الف- مطبوعات درباري و حکومتي

ب- مطبوعات خنثي و زرد

ج- مطبوعات آزاد و منتقد

در نگاه من مطبوعات درباري و حکومتي به مطبوعاتي اطلاق مي شود که همواره

در بررسي مسائل و مشکلات مطبوعات و رسانه هاي خصوصي در ايران، موضوع مشکلات مالي و تنگناهاي اقتصادي اين نشريات از اهميت خاصي برخوردار است. در کنار آنها عدم استمرار دريافت آگهي و کمبود ميزان آگهي و عدم دريافت يارانه هاي دولتي، بحران کاغذ و تاثير آن بر مطبوعات خصوصي، مشکل تيراژ پائين و مخاطبان اندک و... ديگر مسائل اين نشريات را تشکيل مي دهد. براي حل مسائل فوق بايد حمايت هاي مالي و اقتصادي از نشريات بخش خصوصي انجام شده و با فراهم کردن امنيت شغلي خبرنگاران و حل مشکلات توزيع نشريات و... زمينه را براي رشد اين نشريات فراهم کرد.

در ارتباط با مشکلات مالي و تنگناهاي اقتصادي نشريات موارد زير را مي توان مطرح کرد:

1 - نبود امکانات و سرمايه مالي مناسب

يکي از مهمترين مشکلاتي که در فراراه نشريات خصوصي و مطبوعات عمومي و تخصصي در ابتداي راه وجود دارد، وجود مشکلات مالي و تنگناهاي اقتصادي است. اصولا در کشور ما براي انتشار يک نشريه چه به شکل ماهنامه، چه هفته نامه و چه روزنامه و... امکانات وسيع مالي لازم است که بسياري از متقاضيان دريافت مجوز و يا انتشاردهندگان مطبوعات و روزنامه نگاران و اشخاص حقيقي فاقد اين امکانات مالي هستند. يک بررسي اجمالي نشان مي دهد که براي انتشار نشريه در ايران (يک ماهنامه با تيراژ محدود 2000 نسخه در ماه) در آغاز حداقل 100 ميليون تومان به شکل سرمايه ثابت بايد وجود داشته باشد. اين ميزان براي انتشار يک روزنامه بايد بسيار فراتر باشد. علت اصلي اين مسئله اين است که در آغاز راه صاحبان آگهي ها و شرکت هاي تجاري حاضر نيستند آگهي هاي خود را به نشريه هاي غيرمعروف به ويژه هفته نامه ها و ماهنامه ها بدهند و همين مسئله وجود يک سرمايه مالي مطمئن را براي انتشار مداوم يک نشريه ايجاب مي کند که بسياري از متقاضيان دريافت مجوز انتشار و يا دارندگان نشريه هاي موجود فاقد اين امکانات مالي هستند.

يکي از مسائل مهم براي انتشار يک نشريه و تداوم چاپ آن وجود تجهيزات و امکانات چاپ و نشر است که در ايران متاسفانه بزرگترين چاپخانه هاي روزنامه ها متعلق به مطبوعات دولتي و يا وابسته به دولت هستند و اساسا در ايران چاپخانه هاي بخش خصوصي امکانات بسيار محدودي از لحاظ بهره گيري از ماشين آلات مجهز و مدرن چاپ و نشر دارند. به همين دليل بسياري از صاحبان نشريه هاي خصوصي بايد به روزنامه ها و موسسات مطبوعاتي بزرگ براي انتشار نشريه شان مراجعه کنند که اين امر تنگناها و دشواري هايي براي آنان به وجود مي آورد. وضع تجهيزات، امکانات و ماشين آلات چاپ در ايران به گونه اي است که بسياري از روزنامه هاي پرتيراژ نيز از همين امکانات بي بهره اند و ناچار براي پاسخگويي به مخاطبان خود و چاپ نشريات شان بايد به چندين چاپخانه مراجعه کنند و سرانجام هزينه گزافي را نيز بابت اين مسئله بپردازند که اين امر سبب مي شود مشکلات مالي و اقتصادي چاپ نشريه چند برابر شود.

همه صاحب نظران مطبوعاتي در تمامي کشورهاي جهان بر اين باورند که تامين منابع سرمايه اي نشريات و مطبوعات خصوصي بايد از طريق دريافت آگهي هاي مستمر باشد. متاسفانه در ايران صاحبان آگهي هاي تجارتي که از سرمايه لازم و توليد بالا براي دادن آگهي برخوردارند آگهي هاي بيشمار خود را با صرف هزينه هاي کلان به رسانه تصويري تلويزيون و شبکه هاي آن در ايران مي دهند و در اين رقابت براي انتشار و چاپ آگهي ها، بسياري از نشريات به ويژه هفته نامه ها و ماهنامه هاي تخصصي محروم مي مانند. در اين عرصه وضع صاحبان خصوصي نشريات نظير هفته نامه ها و روزنامه هاي ناشناس تر و شهرستاني بسيار بدتر است. اساسا صاحبان آگهي ها به اين نوع نشريات آگهي بسيار کمي داده و عدم استمرار دريافت آگهي سبب مي شود که اين نشريات نتوانند تنگناهاي اقتصادي را تحمل کرده و به سرعت و با شتابي بسيار از گردونه نشر خارج شوند و يا اساسا با اينکه مجوز انتشار مي گيرند اما نتوانند حتي يک شماره از نشريه خود را چاپ کنند.

در همه جاي دنيا به خصوص کشورهاي پيشرفته بخش خصوصي براي انتشار روزنامه ها و نشريات از يارانه هاي مناسب دولتي برخوردار است ولي در ايران چنين روالي وجود ندارد و اصولا يارانه هاي دولتي براي انتشار نشريه به نشريات دولتي تعلق مي گيرد و به همين دليل است که نشريات دولتي سال هاي طولاني به دليل دريافت يارانه دولتي از طرف وزارتخانه سازمان مربوطه خويش به رغم تيراژ اندک و مخاطبان تخصصي و غيرتخصصي (بسيار کم) تداوم انتشار مي يابند اما صاحبان نشريات خصوصي به دليل نداشتن چنين امکاناتي در آغاز راه از انتشار درمي مانند. اين در حالي است که بخش خصوصي بسيار بيشتر از بخش دولتي خواهان انتشار نشريات عمومي و تخصصي است. آمار رسمي نشان مي دهد که در سال 83 تعداد متقاضيان غيردولتي نشريه براساس نوع صاحب امتياز 2932 بوده که از اين ميان 2519 نفر آنها اشخاص حقيقي بوده اند و تنها متقاضيان نشريه دولتي در ايران 122 مورد دولتي بوده است. در همان حال در سال 83 تعداد 2271 نشريه غيردولتي داراي مجوز بوده اند که تعداد زيادي از آنها به دليل نداشتن امکانات مستمر مالي و تنگناهاي اقتصادي به طور مداوم انتشار نمي يابند.

در کشور ما بخش مهمي از نيازهاي مطبوعات به کاغذ از خارج وارد مي شود. اطلاعات رسمي حاکي از آن است که در سال 1382 (برابر 2003 ميلادي) به دليل عدم تامين بودجه مورد نياز براي انجام واردات کاغذ مطبوعات سال گذشته در ايران سال بحراني براي تامين کاغذ بود و به همين دليل مطبوعات با مشکلات متعددي در اين ميان رو به رو شده اند. مشکل مهم ديگري که در اين زمينه مطبوعات بخش خصوصي دارند اين است که اصولا در تامين کاغذ مورد نياز مطبوعات اولويت از سوي دولت به مطبوعات دولتي و روزنامه هاي پرتيراژ و بزرگتر داده مي شود. بنابراين نشريات کوچک از اين مسئله تا حدود زيادي محروم مي مانند و با توجه به اين مسئله است که با اينکه براساس اطلاعات رسمي از سوي منابع دولتي بحران کاغذ در سال 83 در ايران به گونه اي مدنظر قرار گرفت که توليد داخلي کاغذ از 40 هزار تن (سالانه) به 70 هزار تن افزايش يافت و همين طور ميزان واردات نيز از حدود 40 هزار تن به حدود 65 هزار تن افزايش يافت و تامين کاغذ توسط دولت در رده کالاهاي اساسي قرار گرفت اما مشکل نشريات خصوصي در تامين کاغذ به مقدار لازم و به قيمت مناسب همچنان وجود دارد. اين درحالي است که براساس آخرين سياست ها برآورد کاغذ مصرفي مطبوعات کشور - مشمول اعطاي يارانه- از حدود 90 هزار تن به حدود 135 هزار تن افزايش مي يابد. اين آمارها با اينکه از سوي منابع رسمي اعلام مي شود اما مشکل تامين کاغذ براي مطبوعات کوچک و روزنامه هاي محلي و غيرسراسري به قوت خويش باقي است و ديدگاه ها حاکي از آن است که در اين زمينه بايد اقدامات فوري صورت بگيرد. منبع : شرق

آغازپانزدهمین نمایشگاه بین‌المللی ‌مطبوعات و خبرگزاریها

پانزدهمین نمایشگاه بین‌المللی مطبوعات و خبرگزاریها با حضور محمدحسین صفار هرندی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی آغاز به کار کرد.

پانزدهمین نمایشگاه بین‌المللی مطبوعات و خبرگزاریها صبح امروز با حضور محمد حسین صفار هرندی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی و علیرضا ملکیان معاون مطبوعات و اطلاع‌رسانی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در مصلی تهران آغاز به کار کرد.

نمایشگاه مطبوعات امسال دارای 10 قسمت روزنامه‌ها و خبرگزاریهای خارجی، مؤسسات مطبوعاتی، روزنامه‌ها، خبرگزاریها، ‌نشریات فرهنگی دینی، دفاع مقدس، نشریات استانی، نشریات ورزشی، نشریات تخصصی، نشریات هنری، انجمنهای صنفی، نشریات اجتماعی، نشریات دانشجویی و پایگاههای اینترنتی و روابط عمومی‌هاست.

بیش از 470 نشریه و خبرگزاری در نمایشگاه مطبوعات و خبرگزاریها غرفه دارند.

آغاز شد

ثبت نام از نامزدهاي انتخابات شوراي مركزي مجمع وبلاگ‌نويسان مسلمان

علاقه‌مندان براي نامزدي در انتخابات شوراي مركزي مجمع وبلاگنويسان مسلمان مي‌توانند تا پايان روز 31 مرداد درخواست خود را به صورت اينترنتي اعلام كنند.

تابعيت جمهوري اسلامي ايران، مسلمان، متعهد و پيرو ولايت فقيه، التزام به قانون اساسي جمهوري اسلامي، عدم استخدام در سازمان ملي جوانان و ادارات تابعه و داشتن سابقه‌ فعاليت وبلاگ‌نويسي از شرايط عمومي براي عضويت در شوراي مركزي مجمع وبلاگ‌نويسان مسلمان است.

هر وبلاگ‌نويسي با داشتن شرايط ذكر شده مي‌تواند با ارسال مشخصات نام و نام خانوادگي، ايميل اصلي، آدرس وبلاگ، فايل اسكن شده از كپي صفحه‌ اول شناسنامه يا كارت ملي، شماره تلفن جهت تماس‌هاي آتي و ارسال توضيحاتي پيرامون سابقه‌ كاري، عقايد و افكار، برنامه‌ها و غيره به آدرس ايميل info@muslimbloggers.ir تمايل خود را اعلام كند.

‌ تجدید قوا در روزنامه‌نگاري اجتماعي با وبلاگ ها

مهدی هاشملو-دانشجوی علوم ارتباطات

وقتي كه نيمه شب يك تجربه و خاطره روزمره خود را روي بلاگ شخصي مي‌گذاريد و دكمه «پابليش» را مي‌زنيد، وبلاگ شما به جمع 50 ‌هزار وبلاگي پيوسته است كه در هر ساعت در سراسر دنيا به‌روز مي‌شوند.

بله این چیزی بود که از ابتدا در فکر هر اندیشمند ارتباطی بود که با تصور این پیش می رفتند که روزی به این امر دست پیدا کنند .

چیزی که مارشال مک لوهان وقتی با کلمه دهکده جهانی از آن نام برد مردم کمی با این مسئله مشکل دار برخورد شد.

یا اینکه حتی زمانی تصور نمی شد که بتوان یک شهروند و هر فرد دارای یک روزنامه شخصی باشد ، منظور همان روزنامه های مجازی است که هم اکنون رو به افزایش است .

ولی با این حال وبلاگ نقطه قوتی و نقطه اتکایی برای روزنامه نگاری اجتماعی محسوب می شود.

بلاگ‌ها به مدد بستري كه همگرايي زيرساخت‌هاي رسانه‌اي براي شهروندان عادي فراهم آورده‌ است، به موضوع مورد علاقه طيف وسيعي از كساني تبديل شده‌اند كه سواد حداقلي براي بهره‌گيري از فناوري‌هاي جديد رسانه‌اي به دست‌آورده‌اند.

بلاگ در روند پرشتاب تحولات خود به حوزه كلاسيك و متداول نوشتاري وب محدود نمانده است و انواع بلاگ‌هاي راديويي(پادكست‌ها) و تصويري جاي خود را روي اينترنت باز كرده‌اند.

تا جایی که حتی موسسان این پایگاه های مجازی در نقطه شروع به این فکر نکرده و از این فکر معصوم بودند .

از سوي ديگر با توسعه اينترنت مبتني بر تلفن‌همراه (كه آن را با نام WAP‌ مي‌شناسيم) و امكان مبادله فايل‌هاي چندرسانه‌اي ميان تلفن‌هاي همراه دوربين‌دار و اينترنت وبلاگ‌هاي مبتني بر موبايل يا «موبلاگ»ها نيز ظهور يافته‌اند كه امكان مشاركت طيف گسترده‌تري از شهروندان را فراهم مي‌آورند.

و اینکه در این بین شرکت های مخابراتی در کشور مان از ابتدا به محدودیت هایی مواجه بوده و هشتند که علت آن هنوز هم برای برخی نامعلوم است .

شرکتی همچون ایرانسل که شرایط استفاده از اینترنت را برای دارندگان ایرانسل فراهم آورد از ویژگی های این شرکت به حساب می آید که بسیار در خور توجه بوده و هست.

البته به‌دليل عدم‌دسترسي سراسري در ايران به اينترنت پرسرعت، بسياري از اين مظاهر جديد بلاگ‌نويسي هنوز در ايران فراگير نشده است، اما تجربه رشد قابل‌قبول همين ميزان از فناوري موجود نشان مي‌دهد كه درصورت تامين حداقل‌هاي مورد نياز، اقسام ديگر بلاگ‌نويسي نيز مورد توجه ايرانيان قرارمي‌گيرد.

در مجموع مي‌توان گفت كه وبلاگ و موبايل بيشترين رشد را در جهان داشته‌اند.

چرا که در همین کشورهای جهان سوم هم شاهد رشد بالای این فناوری به روز هستیم .

از کشور مان ایران که از داشتن افرادی با تعداد بیش از چندین سیم کارت و تلفن همراه گرفته تا نفوذ آن در دور افتاده ترین نقاط کشور که جای تامل و توجه به این مناطق را دارد.

ارتباطات سيار از ۱۶ ميليون مشترك در سال ۱۹۹۱به 2 ميليارد مشترك در سال ۲۰۰۶ رسيده است. تعداد وبلاگ‌ها نيز ابتداي سال ۲۰۰۶، ۲۶ ميليون بود و در اكتبر همان سال تعداد آنها به ۵۷ ميليون و 300هزار وبلاگ رسيد. نتیجه اینکه در كل مي‌توان گفت كه هر 6 ماه فضاي وب در جهان دو برابر مي‌شود.

يكي از پرسش‌هايي كه در ميان علاقه‌مندان به اين پديده روبه‌رشد ارتباطي مطرح است و آغازگر بحث‌هاي بسياري نيز بوده است، توانايي وبلاگستان در فراهم آوردن حوزه‌اي عمومي، نزديك به تعريف هابرماس از اين پديده، براي شهروندان است؛ اينكه آيا اينترنت و به‌طور خاص وبلاگ، به‌عنوان يك رسانه و محملي براي انعكاس باورها، مشاهدات و تجربيات فردي و ارتباط با شبكه‌اي از وبلاگ‌ها و سايت‌هاي ديگر مي‌تواند فضايي گفت‌وگويي و مبتني بر كنش تفاهمي را پديد آورد؟

در بعد كلي‌تر اين پرسش مطرح است كه آيا اصولا اينترنت را مي‌توان به‌صورت يك كل، كالايي اجتماعي به حساب آورد و آن را در مجموعه رسانه‌هاي خدمت عمومي طبقه‌بندي كرد يا خير؟ و اگر این چنین است تعریف کلی از این پدیده چگونه است ؟

از حوزه خصوصي تا حوزه عمومي

دكتر هادي خانيكي در نشستي با عنوان «وبلاگستان فارسي؛ حوزه عمومي يا خصوصي؟» كه در دانشكده علوم اجتماعي دانشگاه علامه‌طباطبايي برگزار شد، با اشاره به روند رو به رشد وبلاگ‌نويسي در جهان و اينكه هر 6 ماه محتواي وبلاگ‌ها در جهان دو برابر مي‌شود، به توصيف فضاي وبلاگستان فارسي پرداخت. فضايي كه براساس گزارش‌هاي منتشرشده از سوي پرشين‌بلاگ و بلاگفا بیش از دو ميليون و 200هزار وبلاگ ثبت‌شده در آن وجود دارد و با احتساب ديگر سرويس‌دهندگان مي‌توان حدود بیش از سه ميليون وبلاگ ثبت‌شده فارسي را رصد كرد.

همچنين براساس برآورد صورت‌گرفته حدود 150 هزار وبلاگ فعال فارسي وجود دارند.

خانيكي با اشاره به اين آمار معتقد بود كه نبايد در مورد اين پديده در ايران دچار غلو و اغراق شد و «به نظر نمي‌رسد كه اتفاقي در اينجا افتاده باشدكه در جايي ديگر از جهان نيفتاده باشد». وي يكي از ويژگي‌هاي وبلاگستان ايراني را مخدوش بودن مرزهاي حوزه عمومي و خصوصي در آن دانست و گفت كه در قياس با روند جهاني، وبلاگستان فارسي بيش از آنكه به محملي براي ساماندهي فعاليت‌هاي گروه‌هاي مختلف اجتماعي براي حضور در حوزه عمومي تبديل شود، بيشتر به عمومي‌كردن مسئله خصوصي و انجام كارهاي جمعي با گرايش‌هاي فردي تبديل شده است.

وي همچنين درباره نسبت حوزه عمومي هابرماسي با اينترنت و وبلاگستان، حل شدن مسئله دسترسي برابر «همه» شهروندان به اينترنت را نخستين گامي دانست كه براي حركت در اين مسير مورد نياز است؛ مسئله‌اي كه حتي نظريه حوزه‌ عمومي هابرماس را نيز به‌دليل در نظر نگرفتن نقشي براي زنان يا مردان طبقه كارگر، با چالش‌هاي جدي روبه‌رو كرده بود. وي همچنين در مورد تقويت حوزه عمومي توسط اينترنت و جايگاه اينترنت در فراهم‌ آوردن بستري براي ايجاد حوزه ‌عمومي هابرماسي بر نتايج پژوهش‌هاي انجام‌گرفته در اين حوزه- به‌ويژه نگاه ويژه خانم لي‌سالتر، يكي از نويسندگان كتاب سايبراكتيويسم- تاكيد كرد.

تقويت حوزه عمومي با يك پيش‌شرط

لي‌سالتر در مقاله‌اي با عنوان «دمكراسي، جنبش‌هاي نوين اجتماعي و اينترنت» كه در كتاب سايبراكتيويسم (يا فعاليت سايبري) منتشرشده ‌است، رابطه علت و معلولي ميان اينترنت و جامعه را بستر اصلي پاسخ به اين پرسش مي‌داند. انديشمنداني نظير مارشال مك‌لوهان، آلوين تافلر، مارك پاستر و مارتين هايدگر با نگاه مبتني بر «جبرگرايي فناوريك» همواره بر اين اعتقاد بودند كه فناوري با ورود به يك جامعه، لزوما آثاري را از خود برجاي خواهد گذاشت.

اين نگاه خواسته و ناخواسته در كلام و عمل بسياري از چهره‌هاي آكادميك رسانه و ارتباطات نيز قابل رديابي و مشاهده است. سالتر چنين نگاهي به نتايج ورود فناوري به يك جامعه را با ترديد مورد بررسي قرار مي‌دهد. به عقيده وي، جامعه قبل و بعد از ورود فناوري با آن تعامل برقرار مي‌كند و سعي دارد آن را با اولويت‌ها و علائق موردنظر خود همسو سازد. از سوي ديگر گروه‌ها و طبقات موجود درون يك جامعه واحد نيز علاقه‌مندي‌هاي متنوع و گاه متعارضي دارند كه براساس آن نوع استفاده و بهره‌مندي از يك رسانه را شكل مي‌دهند.

درحقيقت يك تعادل دقيق ميان ظرفيت‌هاي قابل تغيير يك فناوري از يك‌سو و ظرفيت عوامل اجتماعي براي استفاده از فناوري و شكل‌دادن به آن در مسير مطلوب، وجود دارد. به گفته سالتر، آنچه اينترنت براي بازيگران مختلف به ارمغان مي‌آورد، در خود اين فناوري از پيش تعريف نشده است و معني آن توسط كاربران مختلف مشخص مي‌شود. به همين دليل مي‌توان گفت كه فضاي وبلاگستان ايراني به‌دليل ضعف و فقدان فضاي گفت‌وگوي مبتني بر كنش تفاهمي در جامعه هيچ‌گاه نتوانست مانند نمونه‌هاي برجسته اروپايي يا آسيايي به بستري براي تقويت حوزه عمومي و جنبش‌هاي اجتماعي جديد تبديل شود.

در اين مورد شايد اشاره ديگري كه به كار آيد، نظر مانوئل كاستلز است. كاستلز در بحث مربوط به نسبت اينترنت با جنبش‌هاي اجتماعي به مقاله‌اي اشاره مي‌كند كه در يكي از روزنامه‌ها با عنوان «كاربردهاي جديد اينترنت در كلمبيا» خوانده است و وقتي خود مطلب را مي‌خواند، متوجه مي‌شود از پست الكترونيك براي تحويل دادن «باج و خون‌بها» استفاده مي‌شود. كاستلز همچون سالتر معتقد است كه اين مورد نشان مي‌دهد جامعه همانگونه كه هست، فناوري را مطابق با مقاصد و ارزش‌هاي خود به كار مي‌گيرد. وي تاكيد مي‌كند براي جوامع دنياي امروز، فناوري في‌نفسه خوب يا بد نيست، اما خنثي هم نيست و فناوري علاوه بر اينكه ابزار خوبي براي ايجاد شبكه‌هاست، روندهاي موجود در جامعه را تشديد مي‌كند.

تهديدهايي براي همه وبلاگستان

فارغ از مسئله ايران، اينترنت و به‌طور خاص وبلاگ‌ها همواره به‌عنوان بستري براي شكل‌گيري شبكه‌هاي مقاومت در برابر صداهاي جريان اصلي مطرح بوده‌اند. با وجود آنكه اينترنت همواره به‌دليل خاصيت ويژه‌اش در فراهم‌آوردن امكان دسترسي بيشتري به فناوري‌هاي ارتباطي نسبت به گذشته مطرح بوده است، اما از سوي ديگر مي‌توان گفت كه تعامل در اينترنت رو به‌ كاهش است، زيرا وب‌سايت‌هاي سياسي و تجاري رسمي توسعه يافته‌اند و به‌عنوان ساختارهايي يكسويه عمل مي‌كنند. همچنين هر روز صداهاي جريان اصلي (شامل دولت‌ها و بنگاه‌هاي بزرگ تجاري) محتواي بيشتري را نسبت به شهروندان عادي بر روي وب توليد مي‌كنند و نوعي استعمار بيشتر را در اين فضا به ارمغان مي‌آورند. شركت‌هاي بزرگي مانند آمريكاآن‌لاين و مايكروسافت از اين جمله هستند كه فضاهايي كنترل‌شده و مورد استقبال مخاطبان را فراهم مي‌آورند.

با تداوم اين فرآيند، كاربران اينترنت بيش از هر زمان ديگري در قالب چارچوب‌ها يا كانال‌هايي كه بيشتر و بيشتر ترك‌‌كردن آنها دشوار مي‌شود، قرار مي‌گيرند؛ به اين ترتيب، اينترنت به رسانه‌اي توده‌اي و استعمارشده تبديل مي‌شود كه اطلاعات و بحث‌هاي استانداردشده‌اي را فراهم مي‌آورد و تعامل كمتري دارد. از اين‌رو وظيفه شهروندان، نمايندگان و جنبش‌هاي فرهنگي، ‌اجتماعي و سياسي در سرپا نگاه داشتن صداهاي اقليت و خاموش، پررنگ‌تر مي‌شود. مشاهده مي‌كنيم كه اينترنت به‌عنوان يك حوزه عمومي براي بيان عقلاني و انتقادي نظرات و گفت‌وگو به‌دليل روند رو به رشد تبليغات سياسي و تجاري‌شدن با تهديدي در تنوع محتوا و فضاي باز و مبتني بر تفاهم روبه‌روست و اين تهديد بيش از هر چيز ديگري فضاي وبلاگستان را به چالش مي‌كشد.

روزنامه‌نگاري اجتماعي و اميد به حوزه عمومي

در يك نگاه تاريخي سير توجه به مخاطب و جامعه به‌عنوان مسئله‌اي مهم و قابل توجه در فرآيند توليد خبر از انتخابات رياست‌جمهوري ايالات متحده در سال ۱۹۸۸ نشأت گرفته است. در اين سال نياز به نوع جديدي از روزنامه‌نگاري احساس شد و روزنامه‌نگاران و مقالات علمي روزنامه‌نگاري به نوع جديدي از روزنامه‌نگاري پرداختند كه به روزنامه‌نگاري‌عمومي (public‌ journalism) يا روزنامه‌نگاري‌ ‌اجتماعي (civic journalism) شهرت يافت.

اين نوع از روزنامه‌نگاري به اين مسئله مي‌پرداخت كه روزنامه‌نگاران وظيفه دارند تا تعهد و مشاركت شهروندان در فرآيندهاي دمكراتيك و همچنين كيفيت زندگي عموم و شهروندان را ارتقا دهند. حرف اصلي اين جريان، اين بود كه روزنامه‌نگاران بايد اخبار را از منظر و نقطه‌نظر شهروندان عادي و نه مقامات سياسي و نخبگان محلي پوشش دهند. اين جريان كه در حقيقت نوعي رويگرداني از نگاه رسمي و نخبه‌محور به مسئله خبر ناشي مي‌شود، البته با انتقادهاي گوناگوني روبه‌رو شد كه معتقد بودند برخي اصول حرفه‌اي روزنامه‌نگاري با اين رويه آسيب مي‌بيند.

بحث حوزه عمومي هابرماس براي تصور اهداف روزنامه‌نگاري اجتماعي در ايجاد فضايي كه شهروندان در آن مي‌توانند موضوعات عمومي را به بحث بگذارند، كارآمد است. بحث كلي هابرماس بر اين اصل استوار است كه رسانه‌هاي توده‌اي و رسانه‌هاي خبري توده‌اي يك حوزه عمومي مشاركتي و دمكراتيك را كه مورد نظر جنبش روزنامه‌نگاري اجتماعي است، فراهم نمي‌آورد. هابرماس بر اين عقيده است كه براي فراهم آوردن چنين حوزه عمومي‌اي تمام مؤسسات بزرگ درون جامعه بايد بيشتر دمكراتيك شوند. در مورد رسانه‌ها نيز ساختارهاي دمكراتيك بيشتري مورد نياز است، تا دسترسي بيشتر عموم و برچيدن مالكيت متمركز رسانه‌ها و رشد رسانه‌هاي با ماليكت تركيبي فراهم آيد.

روزنامه‌نگاري اجتماعي، رسانه‌هاي توده‌اي را ترغيب مي‌كرد تا مردم را نيز به بازي بگيرند. اين جنبش بر اين باور بود كه مسئوليت رسانه‌ها كمك به اتصال دوباره شهروندان به جامعه، احياي زندگي عموم و تجهيز فعاليت‌هاي اجتماعي است. البته در ميزان موفقيت روزنامه‌نگاري اجتماعي در جلب توجه شهروندان و روزنامه‌نگاران پرسش‌هاي متعددي مطرح شده است و اعتقاد بر اين است كه در حال حاضر جنبش روزنامه‌نگاري اجتماعي تلاش‌هاي خود را از اصلاح اتاق‌هاي خبر، بر روي اينترنت متمركز كرده ‌است. به‌طور خاص، اين اعتقاد وجود داردكه وبلاگ‌ها‌ اميدهاي دوباره را براي فعالان جنبش روزنامه‌نگاري اجتماعي فراهم آورده‌اند تا از اين ابزار جديد براي درگيركردن عموم مردم در خبر استفاده كنند. نشانه‌هاي زيادي در بحث‌هاي مربوط به بلاگ وجود دارد كه اين ابزار جديد اهداف روزنامه‌نگاري اجتماعي را برآورده مي‌سازد.

ويژگي‌هايي نظير نوشتارهاي گفت‌وگويي، غيررسمي و ابراز عقايد شخصي، توانايي به اشتراك گذاردن اخبار به‌طور خاص محلي، قابليت شبكه‌اي‌‌‌شدن و كنش‌هاي بسيج‌گر، بيش از همه بستري متعارف براي بلاگرها و روزنامه‌نگاران اجتماعي است. به نظر مي‌رسد بلاگ بارديگر روزنامه‌نگاري اجتماعي را در دستور كار رسانه‌ها قرار داده است.

معجزه شده است؟

معجزه شده یا نشده را به شما واگذار می نماییم .

بله سر سخن و بحث اینجاست که وبلاگ ‌مرزهاي ميان توليدكننده و استفاده‌كننده خبر را محو كرده است.

دیگر برای جستجو در مورد کمه ای خاص بیش از آنکه دنبال سایت های رسمی باشیم می بایست چشم انتظار وبلاگ های به روز شده ای باشیم که شاید در چند قدمی و یا در چند هزار گیلومتری ما تایپ و بر روی وبلاگش گذاشته است .

وبلاگ‌نويسي به ميليون‌ها نفر اين توانايي را داده است كه معادل يك مطبوعه چاپي را پيش روي خود داشته باشند.‌ وبلاگ‌نويسي روزنامه‌نگاري را مجبور كرده است تا از ساختاري تمركزگرا، بالا به پايين و داراي فرآيند نشر يكطرفه به ساختاري داراي بازيگران بسيار و چرخه بازخورد دائم از ارتباطات آنلاين ‌گسترش يابد.

وبلاگ‌نويسي يك گفت‌وگوي غيررسمي برابر است، زيرا خوانندگان مي‌خواهند جزئي از فرآيند خبر باشند و بلاگ‌ها بسياري از موانع موجود ميان روزنامه‌نگاري وعموم را برمي‌چيند. البته بسياري از اين ادعاها هنوز آزموده نشده‌اند. برخي نشانه‌ها نيز حاكي از اين است كه وبلاگ‌ها ممكن است آن‌قدرها هم تعاملي نشوند، زيرا در وبلاگ‌هايي كه بازديدكنندگان بسياري دارند معمولا بسيار دشوار است كه بتوان به تمام كامنت‌ها پاسخ داد يا آنها را كنترل كرد.

از اين‌رو اين وبلاگ‌ها نظير شبكه‌هاي سراسري پخش دچار مشكل در چندسويگي با مخاطب مي‌شوند. البته ايجاد فروم‌هايي با قوانين خودتنظيم‌كننده كه توسط خردجمعي كاربران اداره شود مي‌تواند به اداره اين فضا كمك كند. وبلاگ‌ها به‌طور بالقوه مشاركت توده‌اي را جلب مي‌كنند و در عين حال باز و رقابتي باقي مي‌مانند؛ بدين‌گونه مي‌توانند حوزه عمومي دمكراتيك‌تري را حتي در قياس با آرزوهاي فعالان جنبش روزنامه‌نگاري اجتماعي فراهم آورند.

فضاي مجازي، آينه فضاي واقعي

مروري دوباره بر فضاي وبلاگستان و رويكردهاي نسبت به آن در ايران و جهان به‌خوبي نشان مي‌دهد كه مطابق آنچه گفته شد، فضاي مجازي بسته به ساخت‌هاي اجتماعي شكل مي‌يابد و رشد فناوري، ‌همگرايي رسانه‌اي و مسائل پيراموني آن در شرايط اجتماعي گوناگون برون‌دادهاي متفاوتي داشته‌اند. در حضور يك سنت روزنامه‌نگاري قوي و پويا، نظير آنچه به‌عنوان روزنامه‌نگاري اجتماعي در دوره‌‌اي مطرح شد و با رشد اينترنت بار ديگر خود را مطرح ساخت، مي‌بينيم كه اينترنت به‌عنوان رسانه‌اي تعاملي و متكثر چنان نقش خود را خوب بازي مي‌كند كه از ظهور دوباره جنبشي به‌فراموشي‌سپرده شده سخن به ميان مي‌آيد.

از سوي ديگر در فضاهايي با سنت گفت‌وگويي و تعاملي ضعيف‌تر فضاي وبلاگستان ايراني مملو مي‌شود از كامنت‌هايي كه مملو از پرخاشگري هستند و تنها به مدد امكان كنترل كامنت‌ها فرصت اين فراهم مي‌شود كه كمي فضا متعادل‌تر شود. به هر حال تجربيات جهاني و نگاهي به ايران نشان مي‌دهد توانايي‌هاي اينترنت و به‌طور خاص وبلاگستان، تابع رفتارهاي عمومي اجتماعي در كوچه و خيابان و مشتي نمونه خروارها رفتار و باور اجتماعي است.

و در پایان به گزارشی از نوع نوشته های وبلاگ ها می پردازیم که از حوزه ادبیات و سیاست روز گرفته شده که در کوچکترین نقاط حوزه خود به عنوان انعکاس دهنده ظاهر می شوند تا از حوزه های وسیعی و عمومی ورزش و اقتصاد و فرهنگ کشور که همه و همه در تلاش و تکاپو برای انعکاس اخبار و گزارشات خود هستند.

در همین راستا از نوشته های وزرا و استانداران و ریس جمهور گرفته تا دختر بچه هفت ساله ای که در روستایی از بخش مرکزی کبودراهنگ استان همدان که مشغول نوشتن توصیف مدرسه خویش است.

از گرایش برخی جوانان گرفته تا تدریس دبیران و اساتید و دانلود جزوات دانشجویان در این فضا همه از ویژگی هایی است که به صورت رایگان در اختیار کاربران اینترنت است .

و اما ارتباطات...!

مهدي هاشملو دانشجوي علوم ارتباطات گرايش روابط عمومي

www.Shabnevisi.blogfa.com

   زندگی کردن در دنیایی جهانی تر یعنی زندگی در دنیایی به هم وابسته تر که در آن رخدادهای یک سوی جهان، مستقیما بر وقایع سوی دیگر آن تاثیر می گذارد.

بدین ترتیب، ساده ترین تعریف جهانی شدن، " به هم وابستگی " است. این پدیده دارای ابعاد اقتصادی، سیاسی و فرهنگی بوده اما مهمتر از همه با «ارتباطات» عجین شده است.

در طول سی سال گذشته، مهمترین نیروی دگرگون کننده زندگی ما، بازارهای اقتصادی و یا بهم وابستگی اقتصادی، سیاسی و فرهنگی نبوده، بلکه تاثیر ارتباطات بوده است که عموما تحت عنوان "انقلاب ارتباطات" خوانده می شود.

انقلاب ارتباطات اصولآ به اواخر دهه شصت برمی گردد که اولین سیستم ماهواره ای کارا، که امکان ارتباطات هم زمان در سراسر جهان را فراهم می ساخت، به هوا فرستاده شد. پس از آن نیز، تغییرات بسیار دیگری در جهان رخ داد و در طی این تغییرات، اتفاق مهمی افتاد و آن تلفیق فناوری اطلاعات از یک سو و رایانه ای شدن از سوی دیگر بود. 

سبک هرم وارونه و سایر سبکهای خبری

سبك بلوكي

سبک گيلاس

سبك داستاني

سبك ساعت شني 

سبك خبري وال استريت ژورنال

منبع: وبلاگ استاد ارتباطات ارومیه (در لیست پیوندها)

متن کامل

 سي و ششمين شماره ماهنامه تخصصي راديو منتشر شد. اين شماره به مخاطب شناسي اختصاص دارد. احساس مي كنم مي خواهد ژست يك فصلنامه علمي را داشته باشد. مقاله BBC فناوري ديجيتالي اش جالب بود و از كلام تا

در عصر جديد و با ويژگي ظهور وسايل ارتباط نوين ما به مراتب بيش از گذشته تحت بمباران رسانه‌اي هستيم كه به نظر بهترين راه ممكن براي بقا در اين شبكه اطلاعاتي كه در سراسر محيط فرهنگي ما ريشه دوانده است، حفظ استقلال، اجتناب از انفعال، بهره‌مندي از

محورهای خبری رسانه های جهان

تصمیم روسیه برای ازسرگیری پرواز بمب افکن های استراتژیک خود و واکنش امریکا به این اقدام مهمترین محور خبری رسانه های جهان بود.

شبکه تلویزیونی بی بی سی در بخش های مختلف خبری دیشب و بامداد امروز خود فرمان ولادیمیر پوتین ، رئیس جمهوری روسیه ، به از سرگیری پروازهای دوربرد بمب افکن های روسیه ، مانور مشترک روسیه و چین و اجلاس سران پیمان شانگهای را پخش کرد.

بررسي مطبوعات بعد از انقلاب در گفت وگو با شمس الواعظين

۱.تاکتیک سابقه نویسی:دردنیای روزنامه نگاری سابقه نویسی یکی از روش های معمول در تهیه خبر برای جریان سازی و مسیر دهی به اخبار کمک شایانی به روزنامه نگار می کند

در این تکنیک روزنامه نگار با تکیه

نويسنده‌ي وبالاگ روبط عمومي نوشته است: «مارسيا پراوز سرگروه ارشد عکاسي در اورنج کانتي رجيستر است. اين مطلب نوشته مارسيا پراوز براي انجمن سردبيران روزنامه‌هاي آمريکايي است.»

به گزارش سرويس نگاهي به وبلاگ‌هاي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، حسين امامي در وبلاگ‌اش به نشاني http://prblog.blogfa.com در ادامه توصيه‌هاي "مارسيا پراوز" را آورده است:

در مراسم اختتاميه جشنواره بين المللي راديو؛

نفرات برتر جشنواره بين المللي راديو مشخص شدند

درپايان مراسم اختتاميه هشتمين جشنواره بين المللي راديو ضمن تجليل از رئيس سازمان صداو سيما به دليل حمايت از برنامه سازي در راديو با اهداي نشان يادبود، نفرات برتر گروه‌هاي گوناگون معرفي شدند